Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

Προσφυγιά: Τα όνειρά μου ταξιδεύουν στου Αιγαίου τα νερά

                    Το καθημερινό δράμα των προσφύγων 
                         όπως το βλέπουν τα παιδιά
\

Γη του τόπου μου

Τα όνειρά μου ταξιδεύουν
Στου Αιγαίου τα νερά
Τα όνειρά μας θάφτηκαν…

Πατρίδα μου!!!
Ρίζα μου!!!
Γη μου!!!

Τα άστρα μου, το σκοτάδι μου…
Μοναξιά μου!!!

Η αγάπη μου,  η αγκαλιά σου…
Η νύχτα , η  μέρα..
Η χαρά, η  λύπη…

Φοβάμαι…
Απόγνωση…

Γη του τόπου μου!!!
Χώμα μου!!!
Πατρίδα μου, ρίζα μου!!!

Θα μας δεχτούν;
Θα μας ξαναδιώξουν;

Χαρίστε μας ένα κομμάτι γης!!!

-          Φοβάμαι…
-          Τι φοβάσαι;
-          Το αύριο…
Κάποιος πρέπει να ξυπνήσει το φεγγάρι!!!

Τι θ’ απογίνουμε;
Ταξιδεύει τ’ όνειρο….

Πού πάμε;
Φοβάμαι…

Συλλογική προσπάθεια ποιητικής δημιουργίας
με αφορμή την «Αιολική Γη» του Ηλία Βενέζη
ΣΤ τάξη


Σκέψεις πάνω σε στίχους…
Το χθες ,το σήμερα ,το αύριο. Ίδιο κι απαράλλαχτο. Προσφυγιά , Πόνος, Ξεριζωμός.
Χθες οι Έλληνες  της Μικράς Ασίας. Σήμερα οι Σύροι.
Και οι Έλληνες που αναζητούν ένα καλύτερο αύριο μακριά από τη γη του τόπου τους ;
Άλλος ένα ξεριζωμός… Βάσανα των ανθρώπων, βάσανα!!!







Οι διασώστες
Γύρω από ένα κομμάτι ψωμί
Με την σκανδάλη στο κεφάλι

Πόλεμος




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου